ردیابی باکتری لژیونلا در آب برج‌های خنک‌کننده

اکتری لژیونلا Legionella یا (لژیون ایرز) نوعی میکروباکتری است که می‌تواند در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا به بیماری نقص ایمنی مبتلا هستند، کشنده باشد.

نموفیلا یا همان باکتری مولد بیماری لژیونلا به مقدار اندک و به‌ طور طبیعی در منابع آبی نظیر برکه‌ها، رودخانه‌ها و مخازن آب یافت می گردد. این باکتری معمولا در کولرهای آبی، برج‌های خنک‌ کننده، سیستم‌های تهویه هوا، کندانسورهای تبخیری و دستگاه‌های تولید چشمه‌ گردابی مصنوعی نیز وجود دارد.
درصورت ایجاد شرایط زیست‌ محیطی مناسب، باکتری لژیونلا تکثیر شده و ممکن است به سطحی خطرناک برسد. این افزایش باکتری لژیونلا می‌تواند منجر به اپیدمی و خطر ابتلای افراد مستعد به این بیماری شود. نخستین مورد بیماری لژیون‌ایرز در سال1976 در فیلادلفیا و هنگام شیوع مرموز آنفلوانزا در میان 221 عضو حاضر در  لژیون آمریکا شناسایی شد که به پنومونی شدید مبتلا شدند و 34 نفر از آنها نیز جان خود را از دست دادند.

اخیرا محققان کشف کرده‌اند که مردان، به‌ ویژه مردان میانسال یا مسن، بیشتر از زنان مستعد ابتلا به بیماری لژیون ایرز هستند و افراد سیگاری یا افراد که از مشکلات ریوی رنج می‌برند، بیشتر با خطر ابتلا به این بیماری مواجه هستند.

معمولا باکتری لژیونلا از طریق استنشاق و هنگامی که در قطرات ریز آب موجود در هوا معلق است، وارد ریه انسان می‌شود. به‌ طور طبیعی دوره کمون یا نهفتگی این بیماری 2 هفته است و ابتدا با علائم شبه‌ آنفلوانزا شامل تب، لرز و سرفه‌های خشک ظاهر می‌شود. در موارد بسیار حاد می‌تواند مشکلات معدی - روده‌ای، از‌کار‌افتادگی سیستم عصبی، اسهال و در نهایت حمله بیماری پنومونی ایجاد کند. شیوع این بیماری، مستلزم وجود نوعی سیستم توزیع‌کننده که بتواند بخار آب تولید کند،(چشمه‌های آب، برج‌های خنک‌کننده، کولر های آبی یا استخرهای شنا) است.

در برج های خنک کننده و محیط های صنعتی، این باکتری داخل حوضچه برجهای خنک کننده رشد می کند. ضمناً عنصر روی موجب رشد این باکتری می شود .
باید توجه داشت که بهترین دما برای رشد و زندگی این باکتری 20-50 درجه سانتیگراد است و در دماهای بالای 50 درجه سانتیگراد، این باکتری به تدریج از بین میرود.
به همین دلیل در برج های خنک کن مسکونی، نیروگاهها، پتروشیمی ها، صنایع فولاد و بسیاری از صنایع دیگر، تلاش می گردد به کمک تکنیک هایی از پرتاب آب برج خنک کننده به محوطه جلوگیری کنند که علاوه بر تاثیر بر وضعیت جسمی پرسنل، به شدت بر روی کاهش مصرف آب برج خنک کننده نیز تاثیر دارد.

باکتری لژیونلا از طریق نوشیدن آب موجب بروز بیماری نخواهد شد بلکه بعد از معلق شدن در فضا مثل آب فواره ها از طریق سیستم تنفسی وارد ریه شده و موجب بیماری لژیونلوزیس می گردد .
بیماری لژیونلوزیس، بیشتر مربوط به فصول گرم سال است که ممکن است علاوه بر آسیب به شش ها دارای علائم دیگری مثل نارسایی کلیوی، آسیب مغزی و قلبی هم شود .
این عفونت احتمال دارد بصورت بیماری تب دار با دوره کوتاه مدت یا بصورت بیماری شدید همراه با تب ناگهانی، لرز، بیقراری، سرفه خشک، کاهش اکسیژن در بدن، اسهال و هذیان بروز نماید .

روش های کنترل بیماری لژیونلوزیس :

1-نظافت، جرم گیری و شستشوی برج های خنک کننده قبل از راه اندازی ضروری است .

2-از راکد شدن آب در مخازن ذخیره جلوگیری شود و حداکثر بصورت هفتکی آب منبع مصرف و آب تازه جایگزین گردد(توصیه سازمان بهداشت جهانی) چون ممکن است از طریق دوش حمام وارد سیستم تنفسی شود .

3-استحمام در استخرهای با شرایط بهداشتی به ویژه اینکه آب استخر در حد استاندارد کلرزنی باشد.

4-تعویض هفتگی آب مصرفی فواره های موجود در پارک ها و فلکه ها و از ایجاد رسوب در این محل ها جلوگیری می شود .

5- با توجه به نیاز باکتری لژیونلا به عنصر روی در آب، احتمال حل شدن روی در شبکه توزیع آب از طریق شیرآلات و اتصالاتی که در آنها عنصر روی بکار رفته است وجود دارد لذا جهت پیشگیری از رشد این باکتری، حذف کاربرد لوله های آهنی گالوانیزه، شیرآلات و اتصالاتی که حاوی عنصر روی هستند در شبکه های آبرسانی پیشنهاد می گردد.
6- استفاده از آبی با کیفیت بالا و تصفیه مداوم آب بویژه با استفاده از عوامل ضدعفونی کننده نظیر کلر بایستی مد نظر قرار گیرد.

علاوه بر این پایش منظم کیفیت میکروبی آب به منظور بررسی اثر بخشی اقدامات کنترلی و جلوگیری از شیوع بیماری لژیونلوزیس از طریق برج های خنک کننده ضروری می باشد .


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید