نسل جدید لوله های سیستم گرمایشی و سرمایشی

نقش نسل جديد لوله ها در بهينه سازي سيستم هاي گرمايشي و سرمايشي ساختمان ها


استفاده از نسل جديد لوله هاي پليمري مرکب پکس، در سيستم هاي حرارتي و برودتي

ساختمان ها روز به روز گسترش مي يابد.

مزايايي نظير مقاومت در برابر پوسيدگي و زنگ زدگي، شکل پذيري

مناسب، مقاومت در برابر فشار و درجه حرارت بالا به مدت طولاني،

ضريب انبساط طولي کم، ايجاد افت فشار کم در سيستم، مقاومت در

برابر حلال ها، جلوگيري از رسوب مواد موجود در آب، امکان انتخاب قطر

کم تر در طول واحد لوله در هنگام طراحي، حمل و نقل سريع و آسان و

کاهش تعداد اتصالات، از جمله مواردي هستند که به بهينه سازي

مصرف انرژي و کاهش هزينه ي سيستم آب رساني در صنعت

ساختمان کمک شاياني نموده است. استفاده از لوله هاي پليمري از

اوايل دهه ي 1970 ميلادي با هدف جايگزيني مناسب براي لوله هاي

مسي و لوله گالوانيزه که در ساختمان به کار مي روند مورد توجه قرار

گرفته است. از آنجا که لوله هاي فلزي به تدريج دچار خوردگي و

پوسيدگي مي شوند، تحقيق براي دستيابي به لوله هايي با عمر زياد

که معايب لوله هاي فلزي را نداشته باشند در کشورهاي صنعتي آغاز

گرديد که در بدو امر منجر به توليد لوله هاي پليمري معمولي گرديد ولي

با توجه به ايرادات مشاهده شده در لوله هاي پليمري معمولي تحقيقات

ادامه يافت تا آن که مجر به توليد نسل جديد لوله هاي پليمري مرکب

پکس گرديد. لوله هاي پنج لایه که نوع شبکه اي شده ي لوله هاي پلي

اتيلن معمولي هستند به تدريجه جايگزين لوله هاي رايج فلزي در

صنعت ساختمان در کشورهاي پيشرفته صنعتي شده اند.


در اين مقاله به نقد و بررسي لوله پنج لایه که بهره گيري از آن ها در

ايران هم مورد توجه قرار گرفته است پرداخته مي شود تا مزاياي آن ها

در صنعت ساختمان که منجر به بهينه سازي مصرف انرژي در تأسيسات حرارتي و برودتي مي شود معرفي گردند.

استفاده ي وسيع از فلزات در امر توزيع و انتقال آب در ساختمان ها،

براي مدت هاي زيادي رواج داشته است. در طي زمان، نقايص و

ايراداتي در لوله هاي فولادی آب رساني در ساختمان ها، آشکار گرديده

است. نقايصي نظير خوردگي، زنگ زدگي، رسوب گرفتگي، پوسيدگي

و عدم مقاومت در برابر حرارت هاي بالا و فشار مداوم، سبب شده که

طراحان تلاش نمايند با ابداع روش ها و مصالح جديد نظير استفاده از

آلياژهاي سبک به فکر حل اين مشکلات بيفتند. در دهه ي 1990 ميلادي

سيستم جديدي ارئه گشت که نتيجه ي تلاش محققاني بود که از سال

1970 ميلادي در مورد پليمرها به تحقيق پرداخته بودند. اين تلاش ها

منجر به ابداع سيستمي بر مبناي توليد لوله هاي پليمري گشت که

امروزه در اغلب کشورهاي پيشرفته ي صنعتي جايگزين لوله هاي فلزي

گشته اند.
اگرچه خانواده هاي لوله هاي پليمري مانند لوله پلي اتيلن، لوله پلي

پروپيلن و لوله پي وي سي فاقد ايرادات لوله هاي گالوانیزه هستند،

ولي در ابتداي تحقيقات مشخص گرديد که اين لوله ها داراي نقايص

و ضعف هايي مانند محدوديت در انتقال حرارت بالا و عدم تحمل فشار در

دماي بالا مي باشند. جهت رفع نواقص مورد اشاره و دستيابي به

محصولي که داراي مزاياي لوله هاي گالوانیزه و پليمري و فاقد ايرادات

آن ها باشد، تلفيق مواد پليمري و فلزي مورد بررسي قرار گرفت، به

گونه اي که بر مبناي تلفيق اين مواد، در سيستم هاي لوله کشي و آب

رساني در تأسيسات حرارتي، در طي دو دهه ي اخير، تحولات نويني

پديد آمد. لوله هاي مسي و لوله های گالوانيزه که اولين نسل لوله ها

در تأسيسات حرارتي و برودتي بودند به تدريج جاي خود را به نسل

هاي جديد لوله هاي پليمري سپردند و معايب لوله هاي فلزي مانند

خوردگي، پورسيدگي، بروز فعل و انفعالات شيميايي در فلز و تشکيل

لايه ي رسوب داخل لوله و ايجاد افت فشار بالا در سيستم برطرف

گرديد و گامي بلند در بهينه سازي اقتصادي و کاهش مصرف انرژي در ساختمان ها برداشته شد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید