گرمایش و سرمایش منطقه ای ساختمان ها

مقاله پیش ‌رو توسط  (EHP) منتشر شده است. هدف از ارائه مقاله، انتشار اطلاعاتی در خصوص فناوری گرمایش و سرمایش منطقه‌ای، به‌عنوان شیوه تأمین انرژی کارا و دوست‌دار‌ محیط‌زیستی است که با تأمین گرمایش و سرمایش قابل ‌اطمینان و راحت، از منابعی استفاده می‌کند که در صورت عدم ‌کاربرد آن‌ها در سامانه گرمایش منطقه‌ای، هدر خواهند رفت.


- اصول اولیه گرمایش منطقه‌ای
1-1- بخش‌های داخلی ساختمان و شبکه
وظیفه اصلی یک سامانه گرمایش منطقه‌ای، عرضه انرژی مورد نیاز مشتریان، برای گرمایش و تولید آب گرم خانگی می‌باشد. در برخی از موارد، فناوری گرمایش منطقه‌ای، تقاضای گرمایشی صنعتی دما- پایین را نیز عرضه می‌کند.

گرمایش منطقه‌ای برای ساختمان‌های مسکونی و تجاری مناسب می‌باشد. استفاده از گرمایش منطقه‌ای، به ‌سرعت از گرمایش سنتی و وسائل خانگی تهیه و تأمین آب گرم خانگی، به ‌سمت ایجاد شرایط سرمایش آسایش از طریق چیلرهای جذبی و گستره وسیع‌تری از وسائل خانگی گسترش یافته است.

ایده اصلی استفاده از گرمایش منطقه‌ای برای کسب اهداف مذکور، بهره‌برداری از گرمای مازاد و سازمان‌دهی تولید گرمای کارآتری از فرایند تولید انفرادی می‌باشد.
طرح کلی گرمایش منطقه‌ای شامل موارد ذیل می‌باشد:

تولید   
  توزیع (و انتقال)
 نصب تجهیزات مشتری
تمامی بخش‌های سامانه، کاملاً به ‌هم ‌پیوسته هستند و سامانه مذکور برای اهداف مصرفی ساخته می‌شود. رادیاتورها، سامانه آب گرم و سامانه کنترلی نصب‌ شده، با تنظیم الزامات لازم برای اتصال سامانه/ ایستگاه فرعی، پارامترهای تعیین ابعادی سامانه توزیع و در ادامه، تعیین ابعادی تأسیسات تولیدی را نتیجه می‌دهند. وابسته به نوع تأسیسات تولید گرما، امکان تغییر معکوس ضوابط تعیین ابعادی وجود دارند.
اصولاً تمامی بخش‌های مختلف سامانه‌های توزیع، اتصال و مصرف، دارای ساختار و ساخت ساده‌ای هستند. راز اصلی، در واقع تعیین ابعاد، ساخت و کنترل صحیح سامانه می‌باشد.
اگر انجام امور بالا به‌درستی انجام پذیرند، یک سامانه گرمایش منطقه‌ای، در خصوص راه‌اندازی و نگهداری، سامانه‌ای به‌ شدت ساده برای مشتریان محسوب می‌گردد.

مقایسه PEF گرمایش منطقه‌ای با گزینه‌های گرمایشی دیگر

ضرایب انرژی اولیه (PEF) امکان مقایسه شیوه‌های مختلف گرمایشی را با توجه به سهم آن‌ها در کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی، میسر می‌سازند.
ضرایب انرژی اولیه مقیاسی برای اندازه‌گیری اثر ترکیبی بازده و کاربرد منابع انرژی تجدیدپذیر و بازیافتی می‌باشند. ارزیابی مذکور، چرخه کلی انرژی را در بر می‌گیرد؛ از تبدیل تا تحویل به مشتری.
مقدار PEF پایین‌تر هر فناوری، به‌ معنای صرفه‌جویی بیشتری در انرژی‌های فسیلی می‌باشد. داده‌های عملیاتی تأیید می‌کنند که طرح‌های گرمایش منطقه‌ای در مقایسه با شیوه‌های گرمایشی دیگر، از انرژی کمتری استفاده می‌کنند. مقایسه مقادیر PEF متداول (مقادیر ارایه‌ شده توسط استاندارد EN 15603) روش‌های گرمایشی مختلف نشان می‌دهد که گرمایش منطقه‌ای یکی از کاربردترین شیوه‌های گرمایشی می‌باشد.

 

شرکت‌های گرمایش منطقه‌ای، به‌عنوان عرضه‌کنندگان انرژی و خدمات

فرایند نگهداری و خدمات متعارف
فرایند نگهداری پیوسته و تعویض تجهیزات فنی، مصرف گرمایشی را در سطوح معقول خود نگاه می‌دارد و طول عمر ایستگاه فرعی را افزایش می‌دهد. به‌ویژه ابزارهای تنظیم‌کننده‌ای نظیر شیرها و سامانه‌های محرک (برای مثال، سیلندر‌- پیستون)، دارای تاثیر قابل ‌توجهی بر عمر سامانه هستند و باید به‌طور مناسبی نگهداری شوند.
خدمات فنی مناسب شرکت‌های یوتیلیتی بهترین شیوه موجود برای افزایش اعتبار و شهرت فناوری گرمایش منطقه‌ای در باز گرمایشی محسوب می‌شوند. خدمات فنی در بسیاری از مکان‌ها ارایه می‌گردد که این موضوع می‌تواند به‌عنوان یکی از مزایای اصلی مشتریان سامانه‌های گرمایش منطقه‌ای در نظر گرفته شود.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید