سنسورهای حرارتی در سیستم های حرارتی

سنسورهای حرارتی در سیستم های حرارتی وسایل خانگی به دو گونه کار میکنند ابتدایی ترین و رایجترین انها ترمیسورها هستند که به دو دسته ptc  و ntc تقسیم شده اند

معمولا در دمای بالا از ptc ها استفاده میشوند چون دامنه کاری خوبی دارند ودر سیستمهای سرد کننده از ntc استفاده میشود البته به این معنی نیست که همیشه بدین صورت است چون انتخاب نوع سنسور بستگی به دقت در محل استفاده و طراح مدار الکترونیکی است .
PTC  :
یک نوع مقاومت حرارتی است که با افزایش دما مقدار اهم ان زیاد می شود و با کاهش دما مقدار اهم ان کم می شود .
NTC :
 مقاومتی است که با افزایش دما یا گرم شدن مقدار مقاومت ان کم ولی با کم سدن دما یعنی سرد شدن مقدار مقاومت ان زیاد می شود .
درست عکس یک ptc.
بطور کلی یک سنسور حرارتی از نوع ترمیستور را در حالت استاندارد با دمای ۲۵ درجه سانتیگراد و مقدار مقاومت ان دراین دما نام گذاری می کنند یعنی وقتی که شما یک سنسور را در دمای ۲۵ درجه تست اهمی کردید و مقدار ده کیلو اهم را نشان داد پس یک سنسور ۱۰ کیلو اهمی است .
حال در حالی که به اهم متر وصل است انرا با دست ماساژ دهید تا گرم شود اگر مقاومت آن کم شد ntc است ولی اگر مقاومت آن زیاد شد تز نوع  ptc است .
نوع دوم سنسور حرارتی با نام ترمو کوپل است که در اثر افزایش دما بصورت کاملا خطی و یکنواخت مقدار ناچیزی ولتاژ dc تولید میکند که با قرار دادن ولتمتر در حالت dc در کوچکترین رنج مولتی متر و دادن حرارت شعله کم تغیرات ان دیده خواهد شد .
این نوع سنسورها دسته بندی متفاوتی از نظر سطح تحمل دما نام گذاری و تقسیم شده اند و در دماهای بالا کار میکنند و رایجترین انها ترمو کوپل با نوع k می باشد و تا دمای ۴۰۰ درجه سانتیگراد کار میکند .

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید